DLA M.

„Jeżeli potrafisz rysować, malujesz najbliższej osobie obraz. Ja chciałabym, żebyś napisała coś dla mnie”.

Spodziewałaś się, że mogłabym tego nie zrobić?
5 kwietnia 2010 dzień ostatecznego sądu – za kilka lat będziemy się z tego śmiały! Ciepłe będzie to retrospektywne spojrzenie- do twoich smutnych oczek na wieść o widmie nadchodzących urodzin, do twoich uniesionych brwi i wygiętych w podkówkę usteczek. Do tego skrajnie beznadziejnego „nie wiem”, kiedy pytałam, dlaczego tak bardzo, bardzo cię to martwi.
A pytałam o to bardzo często. To jedna z tych sytuacji, w których nie mogę zająć żadnego stanowiska, bo zwyczajnie NIGDY TAK NIE MIAŁAM. Jeszcze nie miałam X lat, nie potrafię sobie tego nawet wyobrazić. Nie wiem, co w tym strasznego, co cię tak martwi, zasmuca i przeraża. Widzę cię przecież, na co dzień. Wyglądasz wciąż tylko, lepiej i lepiej, więc – do diabła! – O co chodzi?
Od prawie 19 lat jesteś moją przyjaciółką, to najdłużej w moim życiu! Przyzwyczaiłam się już do zazdrosnych spojrzeń rówieśników i powtarzających się za każdym razem tych samych słów, że mam taką wspaniałą mamę, że ona jest taka ekstra i dlaczego oni nie mogli tak trafić? No tak, to nie zaprzeczalny fakt – JA TRAFIŁAM NAJLEPIEJ.
Młodość, młodość, nie wierzę, że to może być tylko teraz i na chwilę! Nie wierzę, w żadną sztywną granicę, która reguluje sprawę młodości i starości. To jest niemożliwe, nie istnieje! Jestem skłonna uważać, że jesteśmy młodzi tak długo jak się na to czujemy i tak długo jak inni uważają tak samo. Młodość trwa dopóty, dopóki patrząc w lustro wciąż się uśmiechasz, jesteś zadowolona i piękna. A ty, kochana, kończysz X lat i jeszcze nigdy nie byłaś taka piękna jak dzisiaj.
Kończąc 18 lat J. życzył mi, żebym już zawsze była taka szczęśliwa jak tego dnia. A musisz wiedzieć, że byłam wtedy najszczęśliwsza na świecie. To były piękne życzenia, ale ja chciałabym ci życzy jeszcze więcej: bądź już zawsze tak szczęśliwa, tak piękna, NAJLEPSZA NA ŚWIECIE.
KOCHAM CIĘ, wiesz o tym?